Biri grupta, öteki finalde ve her ikisi de uzatma dakikalarında gelen mucizevi gollerden olmak üzere İspanya'ya kaybedilen iki maç dışında her biri ayrı bir zafer öyküsü olan tam üç maç oynadılar. Üstelik, her seferinde, rakibinin mücadele gücünün üstüne çıkarak, her hamleye daha dehşetli ataklarla karşılık vererek hakedilmiş zaferler...

Kabul etmek lazım; İspanyolların gerçekten özel becerilere sahip oyunculardan kurulmuş etkili bir takımı var. Hele en önemli hücumcuları Soldado'nun, ki ilk çığlığı atmasından bu yana geçen süre 19 yılın altında olabilir ama kasları yirmisini çoktan devirmiş görünüyor, büyük bir takımda devam etmesi, neredeyse mukadderattan...

Buna karşılık ileriye dönük yatırımı düşünen simsarlar için asıl ganimet Türk takımındaydı. İşte size edindiğimiz izlenimler ışığında üzerinde durulası, altı renkli kalemlerle çizilesi bir kaç isim.

Şener Özcan (1985 doğumlu, kaleci. Gençlerbirliği) İleride mevkisinin en önemlisi olacağına iddiaya girin, kazanırsınız. Oyuna katılma isteği, konsantrasyonunu her an ayakta tutması az rastanır özellikte. Uzak mesafeye, iyi zamanlanmış, oyun kurucu isabette, sürpriz toplar atabiliyor. Yan ortalarda kararlı ve mutlaka sonuç alıcı hamleleri var. O denli oyunun içinde ki, insana, onu sadece kaleci olarak tanımlamak eksik kalır gibi geliyor.

Hakan Arslantaş (1985 doğumlu, sağ bek. Stutgart) Bence kesinlikle bir yıldız. Bu mevki için, en iyi takımlarda, en iyi alternatiflerle yarışabileceğinden şüphem yok. Denge ve ihtiyattan çok, girişimciliği ve topu kullanırken ortaya çıkan mucizevi hamleleri ön planda. Sürat, çabukluk ve fizik güç bakımlarından üst seviyede göründü. Baskı altında cesaretli ve isabet kaydeden kararlar alabilmesi göz kamaştırıcı.

Mehmet Ozan Tahtaişleyen (1985 doğumlu, merkez savunmacı, Beşiktaş) Denge onun tarzını tanımlayabilecek en iyi kelime olur. Hiç bir top, ayağında tuhaf durmadı, en aykırı topları ustalıkla uysallaştırıp oyuna iade edebiliyor. Oynadığı bölge, her zaman titiz tercihlere konu olmuştur. Onun yaşındayken Manchester United'lı Ferdinand böyle göze batıyor muydu, şüphem var.

Ali Öztürk (1986 doğumlu, forvet, Gençlerbirliği) Okan Koç'a karşılık Beşiktaş'ın Gençlerbirliği'ne verdiği oyuncu. Az rastlanan bir kıvraklık. Tabiyet ortaklığından ilhamla olsa gerek Eurosport tarafından Emre ile aralarında benzerlik önerildi. Bu benzetme yanında attığı beş gol nedeniyle adı en fazla telaffuz edilen oyuncu oldu. Bense, onda, İnter'in kısa santraforu Martins'i görüyorum. Arjantin Milli Takımı'nın aynı mevkideki oyuncusu Tevez de benzetmek için iyi bir alternatif olur. Yani daha çok kaleye yakın bölgelerin adamı ve galiba en iyilerinden.

Kerim Zengin (1985 doğumlu, Forvet, Fenerbahçe) Rakip savunmayı bıktıran bir tarzı var. Takımının hücum girişimlerinin rakip ceza sahasına intikalinde birinci derecede rol alıyor. Derinliği ihmal gafletine düşmüş savunmaları bir çok kez pişman etti. Başta gol vuruşu olmak üzere bazı becerileri ile ilgili aşama kaydetmeye ihtiyacı olduğu düşünülebilir. Elbette bunun için yeterince zamana sahip olduğu da... Almanya maçında kaçırdığı onca gole rağmen onun yerine Ali Öztürk'ün oyundan alınması Eurosport spikerini şaşırtmıştı. Oysa bir sonraki İsviçre maçını getiren adam oluşunun, bu tercihle yakından ilgisi var.

Burak Yılmaz (1985 doğumlu, orta saha, Antalyaspor) Rakibin hiç bir düello davetini cevapsız bırakmadı. Gerek havadan, gerekse yerden vücut temasını içeren mücadelelerdeki başarısı göz kamaştırıcı. Bu özelliklere bakıp hataya düşmeyelim. Hiç de kaba saba durduruculardan arayanlara göre değil. Top da ayağına bir o kadar yakışıyor.