Avrupa Şampiyonası’nda genelde favori olan büyük ülkelerin değil de sürpriz takımların bir yerlere geldiğini görüyoruz. Zamanında Danimarka’nın şampiyon olması (1992), Yunanistan’ın kupaya uzanması (2004 ve hiç beklenmedik bir şekilde Çek Cumhuriyeti’nin final oynaması (1996) da bu tezi doğruluyor. Bu nedenle de Avrupa futbolunda çıkışta olan ve her takıma üstün gelen bir ülke yok ise, sürprizlerin şansı daha yüksek gözüküyor. Varsa ise o takım bir şekilde finaldeki yerini alıyor. Aynen 2000 finalindeki Fransa’nın başarısında olduğu gibi...

 

 

Bu bağlamda turnuvaya bakış attığımızda İtalya’nın her takıma göre daha üstün geldiğini görebiliyoruz. Hem küçük hem de büyük maçlarda değişken oyun stilleriyle maçı kontrol etme yetisine sahipler. Hem hücum hem savunma futbolu oynama becerileri de bunu gösteriyor zaten. Gerektiğinde poziyon vermeyen kontrollü bir futbolla, gerektiğinde ise kontra atak futboluyla karşımıza çıkabiliyorlar. En önemlisi de şu anda dünya futbolunda önemli olan ‘poziyon vermeme’ özelliğine sahip olmaları tabii... Bu sebeple de İtalya’nın Fransa, Hollanda ve Romanya’nın bulunduğu ölüm grubundan bir şekilde çıktığında final şansı en yüksek olan takım olduğunu düşünüyorum. Zaten karşıdan gelen rakip de Rusya, İspanya, Yunanistan veya İsveç’ten biri olacak. Yani gayet de dişlerine göre bir rakip...

 

 

Turnuvanın gözle görünen ikinci favorisi Almanya ise daha çok hücum futboluyla öne çıkıyor. Yani grubunda Avusturya, Polonya ve Hırvatistan’ı yenip yüksek averajla elemeli sisteme geçebilir. Ancak tek maçlı eleminasyonda ne kadar başarılı olabilecekleri tartışma konusu. Zira Dünya Kupası’ndan bugüne kadar ciddi bir takımla maç yapmadılar. En son Arjantin ve İtalya maçlarında oyunun hakimiyetini kaybeden zayıf orta sahalarıyla dikkat çekmişlerdi. Ancak Klinsmann’dan daha tecrübeli olan Löw bunu tersine çevirebilir. Ama Klose’nin yine gol krallığında favori olduğunu kabul etmek lazım...

 

 

Aragones’in takımın başında geçirdiği 4 senenin gücüyle İspanya’nın aralarına dahil olması muhtemelken, turnuva şanssızlıkları bunu engelleyebilir. Geçtiğimiz turnuvadaki kontrollü futboluyla gol sıkıntısı çeken Portekiz, gücünü Ronaldo’nun üzerine dayayacaktır. Zira Deco ve forvet hattının formsuzluğu göze çarpıyor. Hollanda, bir gençleşme sürecinde ve Van Basten’in futbolu katleden oyun yapısının bu gençlerle sonuca ulaşması zor. Bu sebeple grup aşamasında elenmeleri olası. Fransa ise grupta baya bir zorlanacaktır ve gol atma şansı da az gözüküyor kanımızca. Domenec’in oyun sistemiyle nereye kadar gidecekleri tartışma konusu. Son yıllarda favoriler arasında görülen Çek Cumhuriyeti’nin de etkili kadrosunu kaybedip genç bir jenerasyona şans vermesi nedeniyle bu turnuvayı ‘tecrübe’ amaçlı geçireceği kuvvetle ihtimal...

 

 

Sürpriz adayları ise Polonya, Romanya, Rusya ve Hırvatistan arasında çıkacak gibi görünüyor. Tabii Türkiye ve İsviçre de aralarına girebilir. İsviçre’nin Yunanistan’vari oyun tarzı ve Alexander Frei ile Barnetta’nın Almanya Ligi’nde iyi bir sezon geçirmeleri nedeniyle gol yememe stratejisini, gol atmayla da birleştirerek turnuva takımı görüntüsünü geliştirmesi kuvvetle ihtimal. Türkiye, tam bir soru işareti gibi duruyor. Rusya, fazlasıyla tecrübesiz bir takım ve yıldız oyuncusu yok. Hiddink kozuyla Çeyrek Final yapmaları küçük bir olasılık...

 

 

Bu sebeple de esas sürprizler Polonya, Romanya veya Hırvatistan olacaktır. Hırvatistan’ın Rakitic, Petric, Eduardo, Modric gibi isimlerden oluşturduğu jenerasyon henüz daha 20’li yaşlarının ilk yarısındalar. Bu sebeple de bir turnuva tecrübeleri yok. Belki 2 veya 4 sene sonraki turnuvalarda şansları olabilir. Bu turnuvada ise belki 1-2 takımın başını ağrıtan ‘dengesiz’ bir görüntü vermeleri olası. Asıl sürpriz adaylarım ise çıkıştaki iki ülke Polonya ve Romanya olduğunu düşünüyorum.

 

 

İkisinin de nedenleri farklı elbette. Öncelikle Romanya, son iki elemelerde yükselen bir kadro potansiyeline sahip. Mutu ve Chivu’nun önderliğindeki ekip, Avrupa’nın çeşitli kulüplerinde oynayan önemli oyuncuların ‘ekip oyunu’ ile öne çıkıyor. Marica, Dia, Niculae gibi isimlerin dikkat çektiği kadronun, takım oyunuyla Hollanda gibi ülkeleri geçmesi belli bir şeyler kanıtlıyor. Bu sebeple ölüm grubunda İtalya’nın ardından ikinci olmaları Fransa maçında aldıkları sonuca bağlı olacak. Çıkarlarsa da İspanya’yla dahi eşleşseler yarı final şansları yüksek. Turnuvada ekip oyununu en iyi uygulayan takımlardan biri olarak takdir toplamaları ise kesin...

 

 

Polonya ise Leo Beenhakker’in gelişiyle tam anlamıyla ‘kontra atak’ futboluna döndü. Defansı sağlam tutan takım, orta sahadaki güçlü oyuncularla da zor yıkılabilen bir iskelet kuruyor. Yani gol yemesi kolay bir takım değil şu andaki Polonya. İleride bırakılan Smolarek, kontra atak silahı olarak öne çıkıyor. Racing Santander’in iyi geçen ve 6ıncılıkla biten sezonunda başrollerden birini üstlenmesi de form durumunu ortaya koyuyor. Polonya’nın  zorunda kalmadıkça ileri çıkmama üzerine kurulu oyun stratejisi, gruptaki Almanya ve Hırvatistan gibi zor gözüken maçlarda, huzursuzluk yaratmalarını sağlayacak, orası kesin. Hatta Almanya’nın ardından Smolarek’in golleriyle 2. olmaları da şaşırtmamalı. Ama sonrasında bu oyun tarzıyla ne kadar can yakarlar bilemeyiz. Ancak turnuva takımı oldukları gerçeğini kabul etmek lazım...

 

 

Gol kralları için ise Alexander Frei, Smolarek, Luca Toni ve Miroslav Klose isimleri öne çıkıyor. Tabii İspanya’nın ilerlemesinde kişisel becerisiyle katkı yaparsa Fernando Torres de bu isimlerin arasına sürpriz bir giriş yapabilir...

 

 

Portekiz, Çek Cum, Hollanda, Fransa düşüş

 

 

Polonya, Romanya, İsviçre sürpriz